Wychodzi.
M a l k o l m i stary S i w a r d wchodzą.

SIWARD
Tędy,milordzie;zamek już się poddał,
Ludzie tyrana walczą po dwu stronach,
Ale i tanom nie brak animuszu.
Sam dzień po twej się opowiada stronie.
Już prawie koniec.

MALKOLM
Spotkaliśmy wrogów,
Co zamiast przeciw nam walczyć,walczyli
Przy boku naszym.

SIWARD
Wnijdź,panie,do zamku.

Wychodzą.
M a k b e t wraca.

MAKBET
Mamli rzymskiego głupca naśladując
Przebić się własnym mieczem?Nie!dopóki
Życie przed sobą widzę,wolę raczej
Przeszywać cudze piersi.

M a k d u f wraca.

MAKDUF
Stój,psie z piekła!

MAKBET
Nie unikałem nikogo prócz ciebie:
Odstąp!krew twoich i tak mi już dosyć
Cięży na duszy.

MAKDUF
Nie mam słów: mój wszystek
Głos jest w tym mieczu;okrutniku,sroższy
Nad wszelki wyraz ludzkiego języka!

Walczą.

MAKBET
Próżno się trudzisz:równie byś potrafił
Przeciąć powietrze mieczem jak mnie zranić;
Zwróć więc to ostrze na tych,których ciała
Ciosy się mogą imać;moje życie
Zaczarowane:nikt zrodzon z kobiety
Nie zdoła mi go odjąć.

MAKDUF
Zwątp więc w czary!
Zapytaj tego anioła,któremu
Sprzedałeś duszę,toć powie,że Makduf
Przedwcześnie z łona matki był wypruty.

MAKBET
Przeklęty język,co mi to powiada!
Czuję,jak męska dzielność we mnie mięknie.
Przekleństwo owym szalbierskim potęgom,