Kreon
Radzę ci naprzód wysłuchać mej mowy,
A potem, rzeczy poznawszy, osądzić.

Edyp
W słowach ty dzielny, lecz złym ci ja będę
Uczniem, bo mam cię za zdrajcę i wroga.

Kreon
Posłuchaj oto, co powiem w tej sprawie.

Edyp
Nie praw ty oto, że jesteś bez winy.

Kreon
Jeśli mniemasz, że upór jest skarbem,
Choć bezrozumny, to mniemasz przewrotnie.

Edyp
Jeśli sądzisz, iż krzywdząc krewnego
Nie zaznasz kary, to sądzisz fałszywie.

Kreon
Uznam twe zdanie, lecz poucz mnie przecież,
Cóż ci się teraz wydarzyło złego?

Edyp
Czyś mnie namawiał, czyli nie namawiał,
Bym tu sprowadził znanego wróżbitę?

Kreon
I dziś obstaję przy tej samej radzie.

Edyp
Jakże to dawno od czasu, gdy Laios...

Kreon
Cóż począł? Słów twych nie całkiem pojmuję.

Edyp
Zniknął śmiertelnym ugodzony ciosem?

Kreon
Będzie już dawno od tego zdarzenia.

Edyp
Czyż wtedy wróżbiarz sprawował swą sztukę?

Kreon
Równie był mądrym i w równej już cenie.

Edyp
Czyż on naówczas mnie wspomniał choć słówkiem?

Kreon
Nigdy, przynajmniej jam tego nie słyszał.

Edyp
A czyście wtedy zarządzili śledztwo?

Kreon
Tak, oczywiście, lecz było daremnym.

Edyp
I czemuż wtedy nie gadał ten znachor?

Kreon
Nie wiem; a kiedy czego nie wiem, milczę,

Edyp
Lecz tyle z wiedzą mógłbyś rzec i znawstwem...

Kreon
Co znów? Nie zaprę się rzeczy mi znanych.