gdzie indziej upatruję przecudne powaby,
kiedy luba tęsknota moich marzeń szłaby.

ELMIRA
Bo pan nie masz pociągu do ziemskich omamień.

TARTUF
W piersi mojej spoczywa serce, a nie kamień.

ELMIRA
Myślę, żeś oddał niebu wszystką swoją wolę
i że cię nic nie nęci na tym tu padole.

TARTUF
Miłość, która nas wznosi do niebieskich rzeczy,
ukochaniu piękności doczesnej nie przeczy;
oczarować się dają zmysły nasze snadno,
gdy cudne boże dzieła pod oczy nam wpadną.
Odblask niebiańskiej krasy lśni w tobie podobnych;
lecz tyś najnadobniejsza ze wszystkich nadobnych:
odzwierciedlasz niebiosa w sposób przeuroczy,
który zniewala serce i zdumiewa oczy,
że ilekroć cię widzę, nieziemskie zjawisko,
muszę podziwiać Tego, który stworzy wszystko,
i bucha ze mnie płomień żarliwych afektów
ku najurodziwszemu z Jego konterfektów.
Obawiałem się zrazu, czy tajne te żary
nie są chytrym podstępem piekielnej poczwary,
i nawet byłem gotów zbiec przed twą urodą,
myśląc, że ku zbawieniu będziesz mi przeszkodą.
Alem w końcu zrozumiał, wdzięczny ideale,
że grzeszną ta namiętność może nie być wcale,
że ją mogę pogodzić z mą wstydliwą cnotą –
i dlatego do serca wstęp jej daję oto.
Zuchwalstwo to niemałe, sam wyznaję szczerze,
iż ci to moje serce złożyć śmiem w ofierze,