Jeśli jednak i to nie jest jeszcze próba, że kocham Wć dobrodziejkę moją bardziej niżeli siebie samego (bom się tak w tym nieszczęściu moim zdrowiem mierził, jako przed zgniłym), toć już niech umrę, aby przynajmniej śmierć moja, kiedy nie żywot, tak wielkiego mego i z ni z kim nieporównanego była kochania dowodem. Zapłakałem nieraz nad tymi obiema Wci dobrodziejki mojej listami, tak z Hamburka, jako i Amsterdamu, lubo przy tak wielkiej mojej i nigdy już niespodziewanej pociesze, że mię tak Wć sądzisz i tak wielką kochaniu memu czynisz krzywdę, które jest teraz wszystkiemu jawne światu; bo nie masz tu takiej białogłowy, która tego w kochaniu Wci dobrodziejce mojej nie zazdrości szczęścia. Ja już o tym nigdy pisać, póko żyw, ani mówić będę, że się Wć moje serce nie tak jako pierwej kochasz, abyś się tym przeciwko mnie nie alterowała. Wć też, moja dobrodziejko, daruj mi to za ten teraźniejszy żal mój, abyś nigdy w myśli nie miała to, co się w dworze p. Radziejowskiego działo; boć P. Bóg moim świadkiem, żem ci źle nigdy nie pomyślił, i tamta osoba, tj. nieborak p. Radziejowski, już na sądzie bożym: umarł nieborak w Adrianopolu, czy otruty, czy powietrzem, czy z frasunku dla nierychłej odprawy. Darujże mi to tedy, pani i dobrodziejko moja dawna, a bądź pewna, moja śliczna duszo, mój aniele w ciele ludzkim, że nigdy Celadon tak nie kochał swojej Astrei, gdy była la Palatine de Sandomir, jako się teraz kocha.